وحدت

کثیری از علمای دینی، 

در اثر کبر و خودخواهی و استبداد و حب ریاست و تفرّد، 

صدمات فوق احصاء به دین و لطمات بی شمار به خلق وارد ساختند.

اگر آن سلاطین جبار ظاهرا دیندار و عملا ضد آن، در سایه دین، 

به آن مقامات عالیه نائل شدند و جاه و مال و خدم و حشم بی حساب بدست آوردند 

و مردم را به مثابه بردگان، به خدمت های بی حد و حصر وادار ساختند، 

برخی از دانشوران دینی هم به آنها تاسی نموده همان شیوه و سیره شاهان را، 

که ادعای دینداری شان در صحائف تاریخ ثبت است، پیشه کردند.

چه کسی جز این فرقه، امت واحده و دین واحد را به امم مختلفه متباغضه، 

و ادیان متناقصه متباینه مبدل ساخت؟! 

چهارده قرن از عمر اسلام می گذرد 

و همه ساله کنگره حج برقرار می گردد 

و عده ای از علمای امت هم هر ساله در این عبادت اجتماعی شرکت کرده اند 

آیا شده است که یک بار، به منظور رفع اختلاف و ایجاد وحدت، 

انجمنی تشکیل داده باشند دست ؟! 

آیا یک مساله اعتقادی یا فقهی که مابین آنها محل خلاف بوده، 

مطرح نموده و خلاف را به وفاق منتهی ساخته اند ؟!

نقل از کتاب آدم از نظر قرآن نوشته آیت الله غروی اصفهانی 

ترجمه علی اصغر غروی اصفهانی جلد دوم صفحه 526